تشخیص

سندروم ترک الکل نامی است برای علائمی که پس از قطع ناگهانی یا کاهش قابل توجه مصرف الکل، در فردی که مصرف الکل زیادی داشته بروز می‌کند. با سندروم ترک الکل ممکن است ترکیبی از علائم جسمی و احساسی، از اضطراب خفیف و خستگی تا حالت تهوع را تجربه کنید. بعضی از علائم شدید آن توهم و تشنج است. در موارد خیلی شدید، این سندروم می‌تواند تهدید کننده‌ی زندگی باشد.

سندروم ترک الکل نامی است برای علائمی که پس از قطع ناگهانی یا کاهش قابل توجه مصرف الکل، در فردی که مصرف الکل زیادی داشته بروز می‌کند.

تشخیص

پس از بررسی تاریخچه پزشکیتان، علائم و معاینه فیزیکی، پزشک درباره علائمی چون: لرزش دست، ضربان قلب نامنظم، کم شدن آب بدن و تب سوالاتی خواهد پرسید و در صورت نیاز آزمایش سم شناسی برای نشان دادن مقدار الکل در خون، انجام خواهد شد.
اصول بالینی ارزیابی ترک الکل (CIWA-AR) مجموعه‌ای از سوالات است که برای اندازه گیری سندروم ترک الکل استفاده می‌شود. پزشک می‌توانید از این آزمون برای تشخیص این سندروم و تعیین شدت علائم، استفاده کنید. این تست شامل بررسی ۱۰ نشانه زیر است:

  • آشفتگی
  • اضطراب
  • اختلالات شنوایی
  • کدورت احساس یا عدم توانایی در فکر کردن به وضوح
  • سردرد
  • تهوع و استفراغ
  • حمله‌های عرق یا عرق ناگهانی و غیر قابل کنترل
  • اختلالات لمسی
  • لرزش
  • اختلالات بینایی

سؤالاتی که ممکن است پزشک از شما بپرسد، عبارتند از:

  • من کی هستم؟
  • امروز چه روزیه؟
  • آیا احساس می‌کنید یک گروه در اطراف سر شما وجود دارد؟
  • آیا در معده‌تان احساس ناراحتی می‌کنید؟
  • آیا احساس می‌کنید که حشراتی زیر پوست شما می‌خزند؟

علائم سندروم ترک الکل

علائم و نشانه‌های ممکن است از شش ساعت تا چند روز بعد از آخرین نوشیدنی ظاهر شود که معمولا شامل حداقل دو مورد زیر است:

  • لرزش
  • اضطراب
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • سردرد
  • افزایش ضربان قلب
  • تعریق
  • تحریک پذیری
  • گیجی
  • بیخوابی
  • کابوس
  • فشار خون بالا

علائم ممکن است طی دو تا سه روز بدتر شوند و برخی از علائم خفیف ممکن است در بعضی افراد به مدت چند هفته ادامه یابد. علائم در صبح، که با سطح کمتر الکل در خون از خواب بیدار می‌شوید، بیشتر قابل توجه است.

شدید ترین نوع سندروم ترک الکل، تحت عنوان جنون الکل (DT) شناخته می‌شود. علائم و نشانه‌های آن عبارتند از:

  • گیجی شدید
  • آشفتگی شدید
  • تب
  • تشنج
  • توهمات لمسی، مانند احساس خارش، سوزش یا بی حسی که در واقع رخ نمی‌دهند.
  • توهمات شنوایی، و یا شنیدن صداهای که وجود ندارند.
  • توهمات بصری یا دیدن تصاویری که وجود ندارد.

چشم انداز و عوارض 

اکثر افراد مبتلا به این سندرم به طور کامل بهبود می‌یابند. اگر نوشیدن را متوقف کنید، درمان را ادامه دهید و سالم زندگی کنید پیش آگهی معمولا خوب است. با این حال، اختلالات خواب، تحریک پذیری و خستگی ممکن است برای ماه‌ها ادامه یابد.

دلایل سندروم ترک الکل

الکل سیستم‌های بدنی شما را سرکوب کرده و عملکرد مغز و نحوه دریافت و ارسال پاسخ به محرک‌ها را کند می‌کند. نوشیدن بیش از حد باعث تحریک و برانگیختگی سیستم عصبی می‌شود. اگر شما مصرف روزانه داشته باشید، بدن در طول زمان به الکل معتاد می‌شود. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، سیستم عصبی مرکزی دیگر نمی‌تواند خود را به راحتی به نبود الکل وفق دهد و اگر به طور ناگهانی مصرف الکل را قطع کنید یا میزان مصرف الکل را به انداز قابل توجهی کاهش دهید، ممکن است منجر به ایجاد سندروم ترک الکی شود.

اگر شما مصرف روزانه داشته باشید، بدن در طول زمان به الکل معتاد می‌شود.

فاکتور‌های خطر

افرادی که به الکل اعتیاد دارند یا مرتبا مقدار زیادی مصرف می‌کنند (پرنوشی) و نمی‌توانند به تدریج مصرف شان را کاهش دهند، در معرض خطر ابتلا به سندروم ترک الکل قرار دارند. همچنین این سندرم در بزرگسالان شایع تر است، اما کودکان و نوجوانانی که بیش از حد الکل مصرف می‌کنند، نیز ممکن است علائم را تجربه کنند. افراد با سابقه سندروم ترک الکی قبلی یا نیاز به سم زدایی به علت مشکلات ایجاد شده بعد از مصرف الکل، در معرض خطر بیشتری برای سندروم ترک اعتیاد هستند. پرنوشی، به معنای مصرف بیش از هشت بار نوشیدنی الکلی در هفته برای زنان و مصرف بیش از ۱۵ بار نوشیدنی الکلی در هفته برای مردان، است.

درمان سندروم ترک الکل

درمان سندروم ترک الکل بستگی به شدت علائم دارد. بعضی از افراد می‌توانند در خانه درمان شوند، اما بعضی دیگر برای جلوگیری از عوارض بالقوه خطرناک مانند تشنج، ممکن است نیاز به مراقبت‌های نظارتی در یک مرکز درمانی داشته باشند. اولین هدف درمان حفظ راحتی شما با کنترل علائم است. مشاوره برای ترک الکل هدف بعدی درمان است که در اسرع وقت و با اطمینان باید الکل را ترک کنید.

مراقبت در منزل

علائم خفیف سندروم ترک الکل اغلب در خانه درمان می‌شود. برای کنترل وضعیت شما یک نفر باید همراهتان باشد که وظیفه وی این است که در صورت بدتر شدن علائمتان، سریعا شما را به یک مرکز درمانی برساند یا با اورژانس تماس بگیرد و برای شرکت در جلسات مشاوره و قرار ملاقات با پزشک برای انجام معاینات و آزمایش‌های لازم، به شما کمک کند.
اگر محیط زندگی‌تان برای ترک الکل مناسب نیست با پزشک خود صحبت کنید تا در صورت لزوم شما را به مراکز ترک اعتیاد معرفی کند.
موارد زیر به بهبود شما کمک خواهد کرد:

  • یک مکان آرام
  • نور ملایم
  • محدودیت تماس با مردم
  • یک فضای مثبت و حمایت کننده
  • غذای سالم و مصرف مقدار زیاد مایعات

بستری در مراکز درمانی

اگر علائم‌تان شدید باشد ممکن است نیاز به بستری در بیمارستان داشته باشید تا پزشک شرایط شما و عوارض پیش آمده را کنترل کند. ممکن است به دارو درمانی و در صورت بروز کم آبی به مایعات وریدی، نیاز پیدا کنید.

داروها

علائم سندروم ترک الکل اغلب با داروهای آرامبخش به نام بنزودیازپین‌ها درمان می‌شود. بنزودیازپین‌های رایج عبارتند از:

  • لورازپام
  • کلونازپام
  • آلپرازولام
  • دیازپام

علاوه بر این، برای جایگزینی ویتامین‌های ضروری که به علت مصرف الکل از بین رفته‌اند، مکمل‌های ویتامین تجویز خواهند شد. پس از رفع علائم سندروم ترک الکل، داروها و مکمل‌های اضافی برای مقابله با عوارض و کمبود‌های تغذیه‌ای که به علت مصرف مزمن الکل ایجاد شده اند، مورد نیاز است.

پیشگیری

بهترین راه برای جلوگیری از آن خودداری از پرنوشی الکل است. اگر به الکل وابسته شده‌اید، به مشاوره و مراقبت‌های پزشکی نیاز دارید. هدف کاهش تدریجی و با اطمینان وابستگی به الکل است تا بتوانید یک زندگی سالم را از سر بگیرید.

چه مواقعی برای درمان سندروم ترک الکل به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر سندرم ترک الکل به سمت جنون الکل پیشرفت کند، ممکن است کشنده باشد. اگر علائم شدید سندرم ترک الکل را تجربه کردید سریعا به اورژانس مراجعه کنید یا با اورژانس تماس بگیرید. تب بالا، توهم، و اختلالات قلبی همه دلایل نیاز به کمک فوری هستند. هرچه زودتر درمان را شروع کنید شانس ابتلا به عوارض تهدید کنده حیات کمتر می‌شود.

منابع: healthline ، webMD

دیدگاهتان را بنویسید