درباره اثر چاقی بر حافظه

درباره اثر چاقی بر حافظه

اثر چاقی بر حافظه : همان طور که همه ما می دانیم، چاقی در حال حاضر به یک بحران جهانی تبدیل شده است که با پیشرفت بیماری های بسیاری مانند بیماری های قلبی، دیابت نوع ۲ و فشار خون بالا همراه است. مطالعات جدیدتر نشان داده اند اثرات چاقی محدود به اختلالات جسمی نشده و می تواند بر سلامت ذهنی و روانی نیز موثر باشد. در واقع اکثر افراد با خطرات شناخته شده  چاقی بر سلامت و ایجاد بیماری های متابولیکی آشنا هستند، اما در زمینه ارتباط وسیع چاقی و اختلالات ذهنی از جمله اختلال در عملکرد مغز و حافظه اطلاع چندانی ندارند.( رژیم درمانی در افراد چاق )

اثر چاقی بر حافظه

نتایج مطالعه ای در سال ۲۰۰۹ در دانشگاه UCLAآمریکا نشان داد بافت مغزی در افراد چاق ۸٪ و در افراد دارای اضافه وزن ۴٪ کمتر از افراد دارای وزن نرمال است. این کاهش قابل ملاحظه می تواند منجر به اختلال در عملکرد شناختی مغز و افزایش خطر بیماری هایی مانند آلزایمر شود . مطالعات بیشتر در این زمینه نشان داد کاهش بافت مغزی در افراد چاق عمدتا در لوب هایی از مغز رخ می دهد که برای برنامه ریزی ، تمرکز و حافظه حیاتی هستند. در واقع مغز افراد چاق بر اساس این مطالعه ۱۶ سال مسن تر از افراد دارای وزن نرمال بود.

مطالعه دیگری در دانشگاه UCLانگلستان نشان داد :

افراد چاق سریع تر از افراد دارای وزن نرمال توانایی های ذهنی خود را از دست می دهند. پیگیری افراد چاق برای یک دهه نشان دهنده ۲۲.۵٪ کاهش سریع تر در عملکرد شناختی مغز آن ها بود. سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که آیا کاهش وزن ، تغییر در رژیم غذایی و سبک زندگی و کنترل سایر عوامل خطر مرتبط با چاقی که برای بهبود وضعیت جسمانی و بیماری ها در افراد چاق توصیه می شود ، می تواند در بهبود عملکرد مغز و حافظه نیز موثر باشد و خطر ابتلا به آلزایمر و زوال مغزی را  کاهش دهد ؟

در پاسخ باید گفت در واقع مطالعات جدیدتر نشان داده اند که این فرضیه تا حدی درست است. مطالعه ای در سوئد نشان داد که حافظه در زنان دارای اضافه وزن و مسن که از طریق رژیم غذایی وزن خود را کاسته بودند بهبود پیدا کرد. فعالیت مغزی این افراد به ویژه در نواحی مرتبط با حافظه در مغز نیز تغییر یافته بود.

اثر چاقی بر حافظه

محققان از چگونگی اثر گذاری اضافه وزن و چاقی بر عملکرد حافظه به خوبی مطمئن نیستند؛ اما تصور می شود افزایش تجمع چربی در بدن فرد می تواند تغییراتی از جمله تغییر در سطوح هورمون ها را ایجاد کند. سطوح تغییر یافته این هورمون ها می تواند بر نحوه عملکرد مغز موثر باشند. همچنین بر اساس یافته های برخی مطالعات ارتباط بین چاقی و کاهش عملکرد مغزی می تواند ناشی از افزایش مقاومت به انسولین و اختلال در متابولیسم قندها باشد. بر این اساس گفته می شود در این شرایط کارایی بدن در استفاده از گلوکز و سایر قندها کاهش یافته و در نتیجه جریان اکسیژن خون به خوبی به نواحی مختلف بدن از جمله مغز نخواهد رسید. تصور می شود که به همین دلیل بیماران چاق مبتلا به دیابت دارای اختلالاتی در حافظه طولانی مدت خویش می باشند.

چاقی و عملکرد حافظه

رابطه بین چاقی و خطر افزایش یافته مرگ و میر و بیماری های جسمی به خوبی اثبات شده است. رابطه بین چاقی و سلامت حافظه ، بیشتر و بیشتر در حال شناخته شدن است.

چاقی در میانسالی ، فاکتور خطر قابل ملاحظه ای در رشد زوال عقل عروقی به شمار می آید. علاوه بر خطر افزایش یافته یک خط سیر شتاب گرفته در فرسایش حافظه ، شواهد نشان می دهد که چاقی اوایل و اواسط بزرگسالی ، تاثیر زیان آور آنی بر روی عملکرد حافظه دارد.

یک رابطه منفی بین معیارهای جسمی چاقی و تعداد دامنه های حافظه گزارش شده ، وجود دارد.

برای مثال ، چاقی با عملکرد ناقص بر روی وظایف حافظه رویدادی ارتباط دارد. یادگیری کلامی ، با به یادآوری تاخیری و تشخیص کلمات ، نشان داده می شود که در افراد دارای شاخص جرم بدن بالاتر در مقایسه با افراد دارای شاخص جرم بدن پایین تر ، دچار نقص بیشتری می شود.

نقص های مشابه در وظایف حافظه برای رویدادهای بصری نیز نشان داده می شود. عملکرد ناقص حافظه در حال کار نیز در افراد بزرگسال جوان در مقایسه با نمونه های کنترل دارای وزن سالم ، نشان داده شده است.

با این وجود برخی مطالعات هیچ تفاوتی را در عملکرد بین افراد چاق و غیر چاق ، گزارش نداده است.

 

اثر چاقی بر حافظه

اثر چاقی بر حافظه

تاثیرات چاقی بر روی مغز

مطالعات تصویر برداری مغز نشان می دهد که چاقی با آتروفی عصبی ارتباط دارد. تغییرات ساختاری در ساختار عصبی افراد چاق نیز گزارش شده است. برای مثال شاخص جرم بدن بالا رفته ، با حجم مغز کاهش یافته ، صرف نظر از سن و بیماری ، ارتباط دارد.

همچنین ، شاخص جرم بدن افزایش یافته ، با اتروفی ماده خاکستری در قشرهای گیجگاهی ، پیشانی و پس سری ، هیپوکامپ ، تالاموس و مغز میانی و یکپارچگی کاهش یافته ماده سفید در سراسر مغز ، ارتباط دارد.

بعلاوه باید خاطر نشان کنیم که همیشه تفکیک کردن مشارکت چاقی در این نقص های ساختاری ناشی از تاثیرات پیری و بیماری های مرتبط با چاقی ، امکان پذیر نمی باشد. با این وجود ، چاقی را می توان بعنوان یک فاکتور خطر قابل ملاحظه برای یکپارچگی عصبی کاهش یافته ، در نظر گرفت.

علاوه بر تغییرات ساختاری و ریخت شناسی در مغز افراد چاق ، مطالعات تصویر برداری عصبی ، فعالیت عملکردی تغییر یافته را نیز نشان می دهد. این شامل کاهش جریان خون منطقه ای به کورتکس جلویی مغز در افراد بزرگسال سالم با شاخص جرم بدن افزایش یافته می باشد.

فعالیت عملکرد کاهش یافته قابل ملاحظه ، در نواحی قشری مرتبط با حافظه رویدادی ، با چاقی و مقاومت انسولین ارتباط دارد.

سن ، چاقی و خطر زوال عقل

رابطه بین چاقی و کاهش حافظه در سنین بالاتر ، هنوز معلوم نیست. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد چاقی از نظر شاخص جرم بدن و چاقی مرکزی ، در میانسالی ، یک فاکتور خطر برای نقص های عملکرد حافظه بوده و بعنوان یک فاکتور خطر قابل تغییر برای کاهش و نقص حافظه به شمار می آید. با این وجود ، ظاهراً چاقی در سنین بالاتر ، سطح حفاظتی را در قبال کاهش حافظه ارائه می نماید و برخی مطالعات ، کاهش کندتر در افراد چاق در مقایسه با افراد دارای وزن نرمال را نشان می دهد.

 

دیدگاهتان را بنویسید