مقایسه رژیم های کم کربوهیدرات با رژیم های متعادل

بحث در مورد مزیت های رژیم های کم کربوهیدرات مانند انواع رژیم های کتوژنیک ، رژیم های کربوهیدرات پایین پروتئین بالا یا LCHP ، رژیم های کم کربوهیدرات پالئو ، رژیم اتکینز و اکو اتکینز ، رژیم های مدیترانه ای و رژیم های با کربوهیدرات صفر در مقایسه با انواع رژیم های متعادل همیشه یکی از بحث های داغ و جنجال برانگیز در میان ورزشکاران و علاقه مندان به کاهش وزن بوده و همیشه انتخاب رژیم مناسب یکی از چالش های مهم در انتخاب مسیر کاهش وزن بوده و هست . اما از نظر علمی ، تا چه حد بین رژیم های کم کربوهیدرات با رژیم های متعادل تفاوت وجود دارد ؟ از نظر تاثیر این رژیم ها بر بیماری های قلبی و عروقی و سلامت عمومی بدن آیا تفاوت محسوسی وجود دارد ؟ کدوم نوع رژیم در کاهش توده چربی بدن موفق تر عمل میکنه ؟

توی این مقاله بابررسی یکی از جامع ترین تحقیقات علمی روی بررسی تفاوت رژیم های کم کربوهیدرات با رژیم های متعادل (کاهش کالری با مصرف همه درشت مغذی ها به صورت متعادل) به پاسخ دادن به سوالات بالا میپردازیم . مقاله ای که اطلاعات رو از اون استخراج کردیم با عنوان کم کربوهیدرات پایین در مقابل رژیم های متعادل با کالری برابر برای کاهش وزن و خطر قلبی عروقی: یک بررسی سیستماتیک و متاآنالیز هستش که در وبسایت pubmed منتشر شده . اما متا آنالیز چیه ؟ متاآنالیز شامل جمع آوری نتایج مطالعات مربوط به یک موضوع معین برای دستیابی به وضوح در مورد شواهد است. یعنی نتیجه چند تحقیق مختلف که روی یک موضوع خاص انجام شده جمع آوری میشن و در قالب یک مقاله جداگانه نتایج بررسی و آنالیز میشن . برای مقاله اشاره شده ، فاکتورهایی که لازم بود تا توی آنالیز شرکت داده بشن اینها بودن :

  1. یک رژیم با کربوهیدرات پایین (کمتر از ۴۵ درصد کالری دریافتی از کربوهیدرات باشد) با یک رژیم نرمال مقایسه شده باشد (۴۵ تا ۶۵ درصد کالری دریافتی از کربوهیدراتها) و کالری دریافتی هر دو رژیم تقریبا برابر باشد .
  2. بر روی افرادی انجام شده باشد که دارای اضافه وزن باشند .
  3. حداقل ۱۲ هفته طول کشیده باشد .
  4. حداقل بر روی ۱۰ نفر بررسی صورت گرفته باشد .

برای سهولت در تجزیه و تحلیل های آماری ، رژیم های کم کربوهیدرات به  رژیم های “چربی بالا” (حاوی بیش از ۳۵٪ چربی) یا پروتئین بالا (حاوی بیشتر از ۲۰٪ پروتئین) طبقه بندی شدند . سپس ، برای بررسی جزئیات بیشتر شرکت کنندگان به دو دسته افراد سالم و افراد با بیماری دیابت نوع ۲ دسته بندی شدند . برای افراد سالم (غیر دیابتی) که رژیم پر چربی داشتند ، رژیم کتوژنیک تجویز شد . میزاد کربوهیدرات مصرفی در بین شرکت کنندگان این گروه کمتر از ۴ درصد بود . برای افراد دیابتی کربوهیدرات دریافتی چیزی حدود ۲۶ تا ۳۸ درصد بود که میشود چیزی بین ۶۱ تا ۱۷۰ گرم در روز  . کالری دریافتی در دو گروه مشابه و حدود ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ کیلو کالری در روز تعیین شد . با این تفاسیر ، افراد دیابتی که حد پایین کربوهیدرات را دریافت کردند (حدود ۲۰ درصد) میتوانند وارد فاز کتوسیس شوند اما سایر افراد گروه خیر .

برای افراد شرکت کننده در گروه پروتئین بالا ، رژیم غذایی تجویز شده برای هر دو گروه دیابتی و غیر دیابتی رژیم ۴۰-۳۰-۳۰ بود که انرژی دریافتی از مصرف ۴۰ درصد کربوهیدرات ، ۳۰ درصد چربی و ۳۰ درصد پروتئین تامین می شود . حداقل میزان کربوهیدرات دریافتی در این گروه حدود ۱۵۰ گرم در روز تجویز شده بود . در مقایسه دو گروه ، گروه اول کربوهیدرات پایین و گروه دوم همانند رژیم غذایی نرمال می باشند .

شرکت کنندگان در تحقیقات

در کل ، ۳۲۰۹ شرکت کننده در ۱۹ گروه مختلف در تحقیقات مورد بررسی قرار گرفتند . مدت زمان انجام تحقیقات بین ۳ ماه تا ۲ سال متغیر  بود . در بررسی این روش ، به نظر می رسد محققان کار خوبی را در جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها انجام داده اند. دو محقق درگیر روند جستجو و ورود اطلاعات بودند که کمک می کند تا چشم بروز هرگونه خطا در ورود داده ها به حداقل برسد .

نتایج

هیچ تفاوت معنا داری بین نتایج بدست آمده از مطالعات مختلف وجود نداشت . کاهش وزن (توده چربی) در بین کلیه گروه ها تقریباً مشابه بود و هیچ تفاوت خاصی وجود نداشت که بتوان یک رژیم را بهتر از رژیم دیگر دانست . در خصوص فاکتورهای بررسی سلامت عمومی مانند فشار خون ، چربی خون و قند خون ناشتا نیز هیچ گونه برتری در رژیم های کم کربوهیدرات نسبت به رژیم های معمولی وجود نداشت . به صور خلاصه ، در شرایط دریافت کالری برابر ، هیچ تفاوتی بین نوع رژیم در کاهش وزن و تغییر فاکنورهای سلامتی وجود نداشت .

محدودیت های تحقیق

یکی از مهم ترین اصول انجام تحقیقات علمی ، خصوصاً در تحقیقات مرتبط با علم تغذیه ، پایبند بودن افراد شرکت کننده در تحقیقات است . این عامل با طولانی تر شدن مدت انجام تحقبق سخت تر میشود . خصوصاً در رژیم هایی مانند رژیم های کم کربوهیدرات که ممکن است با سبک زندگی عادی افراد تفاوت های زیادی داشته باشد و افراد شرکت کننده نتوانند به طور کامل در طول انجام آزمایش به رژیم پایبند بمانند . این مورد در خصوص افرادی که دارای اضافه وزن و چاقی هستند نمود بیشتری پیدا می کند .

نکته دیگری که باید در نظر داشته باشید این است که افراد شرکت کننده در این تحقیق ، دارای اضافه وزن یا چاقی بودند . بنابراین ، لزوماً نمی توان نتایج این تحقیق را به یک جمعیت سالم و بدون اضافه وزن تعمیم داد. بیان این نکته نیز ضروریست که که افرادی که لاغر هستند نسبت به افراد دارای اضافه وزن و چاقی ، نسبت به انسولین حساس تر هستند و بنابراین رژیم کم کربوهیدرات به نظر می رسد برای این افراد ازکارایی کمتری برخوردار است . این امر به ویژه در مورد افرادی که ورزشکار هستند بیشتر نمود پیدا می کند ، زیرا تمرین هوازی و تمرین مقاومتی هردو باعث افزایش حساسیت به انسولین می شوند . هنوز هم ، ارتباط یافته ها با جمعیت های لاغر یا ورزشکار جای سوال دارد .

 

دیدگاهتان را بنویسید